کتاب تکثیر تاسف انگیز پدربزرگ

ما آدم‌های دهه معاصر که هر روز با تکنولوژی جدیدی سر و کار داریم، دائماً میان سنت و مدرنیته سرگردان می‌شویم. چرا که مدرنیته با خودش پیشرفت تکنولوژی به همراه داشته و روز به روز شیوه زیست سنتی را کمرنگ می‌کند.

از آنجایی که انسان به ریشه و هویتش برمی‌گردد و با حضور آنها به زندگی‌اش معنی می‌بخشد، تلاش می‌کند تناسبی میان سنت و مدرنیته ایجاد کند.

نادر ابراهیمی در کتاب تکثیر تاسف انگیز پدربزرگ سراغ این موضوع رفته و در داستانی بلند رشد سریع مدرنیسم و تکنولوژی در جامعه سنتی را به تصویر می‌کشد.

در این کتاب، «نادر ابراهیمی» و «خورخه لوئیس بورخس» که دو پسرخاله هستند، برای درمان کلیه‌درد پدربزرگشان به بیمارستان می‌روند و آنجا بهشان پیشنهاد پیوند کلیه می‌دهند.

آنها مردد می‌شوند که این پیشنهاد را قبول کنند یا نه. چون پدربزرگ مردی تماماً سنتی است و هیچگاه قبول نمی‌کند در طبیعت بدنش دخالتی شود، اما از طرفی اگر قبول کنند، او درمان می‌شود و این تناقض شروع ماجراست.

نویسنده با توصیف زندگی پیرمرد سنتی و دکتر جوانی که با وعده‌های زندگی بهتر پدربزرگ، پسرخاله‌ها را به استفاده از انواع و اقسام وسایل جدید ترغیب می‌کند، نشان می‌دهد که آمدن تکنولوژی و استفاده بیش از حد آن تا کجا می‌تواند به زندگی انسان لطمه بزند و روح او را از بین ببرد.

تا جایی که می‌بینند پدربزرگ همچنان با جهان در ارتباط است، اما تکنولوژی و مدرنیته روح زندگی را از او گرفته و او فقط زنده است.

نادر ابراهیمی داستان را تا جایی پیش می‌برد که مدرنیته بر سنت پیروز می‌شود و در آن نقطه، داستان کمی از واقعیت فاصله می‌گیرد و تصور کردن آن مشکل می‌شود، اما این تصورات هم، دور از ذهن نیستند و ممکن است در ناخودآگاه خواننده جریان داشته باشد.

به طوری که پایان‌بندی غافلگیرکننده کتاب تکثیر تاسف انگیز پدربزرگ، مانند خواب ترسناکی است که به پایان می‌رسد و خواننده با خود می‌گوید: «خوب شد که خواب بود.» و از اینکه با واقعیت فاصله دارد، خوشحال می‌شود.

نثر خاص نادر ابراهیمی در تکثیر تاسف انگیز پدربزرگ باعث شده خواننده تا انتها همراه کتاب باشد و در ماجراهای او غرق شود و گاهی خودش را میان آن ببیند.

به همین دلیل خواندن این کتاب را توصیه می‌کنیم تا شاید بتوان نگاهی دوباره به زندگی انداخت و راهی برای تعادل سنت و مدرنتیه در زندگی پیدا کرد.

پایان

درباره نویسنده

تصویر نادر ابراهیمی، نویسنده

نادر ابراهیمی

نادر ابراهیمی در ۱۴ فروردین ۱۳۱۵ در تهران، متولد شد. ابراهیمی، داستان‌نویس معاصر ایرانی است که علاوه بر نوشتنِ رمان و داستان کوتاه، در زمینه‌های فیلم‌سازی، ترانه‌سرایی، ترجمه، و روزنامه‌نگاری نیز فعالیت کرده ‌است.

او تا آخر عمر کاملاً خود را وقف نوشتن و تلاش برای فرهنگ ایران کرد و هم‌اکنون از او کتاب‌های زیادی بر جا مانده که هنوز جزو کتاب‌های پرفروش در کتاب‌فروشی‌ها هستند.

کتاب‌هایی مانند «آتش بدون دود»، «بر جاده‌های آبی سرخ»، «یک عاشقانه آرام»، «بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم»، «ابن مشغله»، «ابوالمشاغل»، «مردی در تبعید ابدی»، «فردا شکل امروز نیست»، «چهل نامه کوتاه به همسرم» و ... از جمله آثار به یادماندنی او هستند.

نادر ابراهیمی در پنج‌شنبه ۱۶ خرداد ۱۳۸۷ بعد از یک دوره بیماری درگذشت. وی در طول زندگی‌اش جوایز بسیاری در زمینه ادبیات کودکان مانند جایزه نخست براتیسلاوا و جایزه نخست تعلیم و تربیت یونسکو را دریافت کرد و همچنین به‌عنوان نویسنده برگزیده ادبیات داستانی ۲۰ سال بعد از انقلاب برای داستان آتش بدون دود انتخاب شد.

دیدن دیگر کتاب‌های این نویسنده

فعلاً استوری‌ای برای نمایش نیست.

به کتابامون خوش آمدی

ورود و عضویت با شماره موبایل

نصب کتابامون

به بالا بروید