کتاب بار دیگر شهری که دوست می داشتم

همه ما روایات و داستان‌های عاشقانه بسیاری خوانده‌ایم و در دنیای عاشقان زیادی قرار گرفته‌ایم، اما گاهی بعضی از این داستان‌ها فرق دارند. آن هم نه به خاطر فضای داستان و عشقی که به ثمر نَنشسته، بلکه به خاطر قلم راوی که معنای عشق، از دست دادن، طرد شدن و تنهایی را جورِ دیگری روایت می‌کند.

کتاب بار دیگر شهری که دوست می داشتم نوشته نادر ابراهیمی، داستان عشق ممنوعه‌ی پسر کشاورز و دختر خان در شمال کشور است که وقتی با مخالفت اطرافیان مواجه می‌شوند قدرت عشق آن‌ها را وسوسه می‌کند تا شهر خود را ترک کنند و به چمخاله بروند. اما بعد از ترک شهر، هلیا به شهر زادگاهش برمی‌گردد و مرد نیز از شهرش طرد می‌شود.

راوی مرد داستان است که روزگاری پسر عاشقی بوده و در میانه راه پرفراز و نشیب عاشقی، توسط معشوق رها شده است. این طرد شدن اول راه است. او وقتی به زادگاهش برمی‌گردد، می‌فهمد که همه زندگی‌اش را از دست داده و دیگر در خانواده خودش هم جایی ندارد.

این پسر، معشوقه‌اش هلیا را مخاطب قرار می‌دهد و از روزگاری می‌گوید که بر آنها گذشته، اما داستان زمانی معنای پیدا می‌کند که او در نامه‌هایش به هلیا از اتفاقاتی می‌گوید که به خاطر هلیا به وقوع پیوسته، اما دیگر کنار مرد قرار ندارد تا کمی از بار آن را به دوش بکشد.

یکی از ویژگی‌های مهم کتاب بار دیگر شهری که دوست می داشتم که در کمتر اثر دیگری دیده‌ایم، استفاده از زاویه دید «سیال ذهن» است.

راوی مثل یک داستان‌گو عمل نمی‌کند که همه روایات را پشت سر هم و با رعایت تاریخ‌بندی بگوید، بلکه همانند ذهن آشفته‌اش از یک ماجرا به ماجرای دیگر و از یک خاطره به خاطره‌ای دیگر می‌رود. در تمام مدت هم به اصل داستان وفادار است و از احساساتی می‌گوید که در تمام این مدت درگیر آنها بوده است.

البته این رفت و آمد در کتاب بار دیگر شهری که دوست می داشتم باعث سردرگمی مخاطب نمی‌شود، بلکه او را بیشتر به دل ماجرا می‌برد و خودش را در آب و هوای بارانی و احساس‌برانگیز شمال پیدا می‌کند.

یکی دیگر از ویژگی‌هایی که این کتاب را خواندنی می‌کند، نثر پراحساس و منحصر به فرد نادر ابراهیمی است. او عشق را نه فقط بهانه‌ای برای بیان درد و رنج تنهایی انسان، بلکه امیدی برای آینده و ساخت زندگی دیگر می‌داند، حتی اگر زور خاطرات قوی‌تر باشد و دائما او را به گذشته ببرند.

تصویر پایانی کتاب بار دیگر شهری که دوست می داشتم همان چیزی است که مخاطب در تمام طول داستان پیش‌بینی کرده؛ تصویر مردی که بعد از سال‌ها به زادگاهش برگشته است. زادگاهی که روزگاری از آن طرد شده بود و حالا نمی‌شناسدش. مردی که تمام احساسات غم و شادی به او هجوم آورده‌اند و او جسته و گریخته، اما کامل، تمام خاطراتش را بازگو می‌کند.

گفتنی است نسخه صوتی کتاب بار دیگر شهری که دوست می داشتم با خوانش پیام دهکردی در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است. خوانش و لحن او به خوبی تمام این احساسات را به مخاطب منتقل و این اثر را در ذهن او ماندگار می‌کند.

کتابی که یک عاشقانه متفاوت و شاید غم‌انگیز را در ذهن مخاطبش ماندگار و تصویر عشق را برای او متفاوت می‌کند.

پایان

«لیست کتاب‌ها» را دنبال کنید

در این کتاب چه می‌خوانیم؟

باران رویای پاییز
پنج نامه از ساحل چمخاله به ستاره آباد
پایان باران رویا

درباره نویسنده

تصویر نادر ابراهیمی، نویسنده

نادر ابراهیمی

نادر ابراهیمی در ۱۴ فروردین ۱۳۱۵ در تهران، متولد شد. ابراهیمی، داستان‌نویس معاصر ایرانی است که علاوه بر نوشتنِ رمان و داستان کوتاه، در زمینه‌های فیلم‌سازی، ترانه‌سرایی، ترجمه، و روزنامه‌نگاری نیز فعالیت کرده ‌است.

او تا آخر عمر کاملاً خود را وقف نوشتن و تلاش برای فرهنگ ایران کرد و هم‌اکنون از او کتاب‌های زیادی بر جا مانده که هنوز جزو کتاب‌های پرفروش در کتاب‌فروشی‌ها هستند.

کتاب‌هایی مانند «آتش بدون دود»، «بر جاده‌های آبی سرخ»، «یک عاشقانه آرام»، «بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم»، «ابن مشغله»، «ابوالمشاغل»، «مردی در تبعید ابدی»، «فردا شکل امروز نیست»، «چهل نامه کوتاه به همسرم» و ... از جمله آثار به یادماندنی او هستند.

نادر ابراهیمی در پنج‌شنبه ۱۶ خرداد ۱۳۸۷ بعد از یک دوره بیماری درگذشت. وی در طول زندگی‌اش جوایز بسیاری در زمینه ادبیات کودکان مانند جایزه نخست براتیسلاوا و جایزه نخست تعلیم و تربیت یونسکو را دریافت کرد و همچنین به‌عنوان نویسنده برگزیده ادبیات داستانی ۲۰ سال بعد از انقلاب برای داستان آتش بدون دود انتخاب شد.

دیدن دیگر کتاب‌های این نویسنده

فعلاً استوری‌ای برای نمایش نیست.

به کتابامون خوش آمدی

ورود و عضویت با شماره موبایل

نصب کتابامون

به بالا بروید