کتاب معسومیت

در آثار مصطفی مستور، اتفاق‌های روزمره اغلب به نقطه شروعی برای پرداختن به دغدغه‌های عمیق‌تر تبدیل می‌شوند. شخصیت‌های او در جریان زندگی با پرسش‌هایی روبه‌رو می‌شوند که پاسخ روشنی ندارند و همین تردیدها به داستان‌هایش حال‌وهوایی متفاوت می‌بخشد.

کتاب معسومیت نیز از همین جنس است؛ روایتی که در کنار دنبال کردن سرگذشت شخصیت‌ها، به دنیای درونی آنها سرک می‌کشد.

این کتاب ماجرای دو دوست به نام‌های مازیار و اردلان را روایت می‌کند. داستان از زبان مازیار پیش می‌رود و خواننده اتفاقات را از زاویه دید او دنبال می‌کند. این انتخاب، علاوه بر مشخص کردن محدوده اطلاعات مخاطب، باعث می‌شود برداشت او از شخصیت‌ها و حوادث تحت تأثیر نگاه راوی قرار بگیرد.

در کتاب معسومیت و در کنار خط اصلی داستان، روایت‌های دیگری نیز جریان دارند و سرنوشت شخصیت‌ها در مقاطعی به یکدیگر گره می‌خورد. این ساختار به نویسنده امکان می‌دهد بخش‌های مختلف زندگی آدم‌ها را کنار هم قرار دهد و از برخورد آنها، موقعیت‌های تازه‌ای بسازد.

او برای پیش بردن این روایت‌ها از نثری روان و زبانی نسبتاً ساده استفاده می‌کند. شخصیت‌ها نیز به موقعیت‌هایی نزدیک‌اند که می‌توان نمونه‌هایی از آنها را در زندگی واقعی پیدا کرد. همین نزدیکی، دنبال کردن داستان را آسان‌تر می‌کند و به مخاطب اجازه می‌دهد بدون درگیر شدن با پیچیدگی‌های زبانی، بر اتفاقات و تصمیم‌های شخصیت‌ها تمرکز کند.

اندیشه‌های فلسفی و دغدغه‌های معنوی از ویژگی‌های شناخته‌شده آثار مصطفی مستور هستند. در کتاب معسومیت نیز نقل‌قول‌هایی از منصور بن نیشابوری دیده می‌شود که به فضای فکری داستان رنگ‌وبویی عرفانی می‌دهند و توجه را به پرسش‌هایی درباره جهان درونی انسان جلب می‌کنند.

با این حال، نویسنده در این رمان شخصیتی را در جایگاه پاسخ‌گوی قطعی پرسش‌های فلسفی قرار نمی‌دهد. خبری از فردی نیست که با دانشی فراتر از دیگران، ابهام‌ها را برطرف کند یا مسیر فکری شخصیت‌ها را به نتیجه‌ای مشخص برساند. پرسش‌ها در دل اتفاقات باقی می‌مانند و مخاطب فرصت دارد برداشت خودش را از آنها شکل دهد.

شخصیت‌های زن در کتاب معسومیت حضوری اثرگذار دارند و نقش آنها به حاشیه روایت محدود نمی‌شود. تصمیم‌ها و حضورشان بر مسیر اتفاقات تأثیر می‌گذارد و به شکل‌گیری بخش‌هایی از داستان کمک می‌کند. این ویژگی را می‌توان یکی از عناصر قابل توجه رمان دانست؛ عنصری که در کنار سایر اجزای روایت، به شناخت بهتر شخصیت‌ها کمک می‌کند.

عنوان کتاب نیز می‌تواند در ارتباط با شخصیت‌ها و اتفاقات آن مورد بررسی قرار بگیرد. البته برای درک این ارتباط، باید عنوان را در کنار کلیت داستان و مسیری که شخصیت‌ها طی می‌کنند در نظر گرفت.

یکی از نکات قابل توجه در کتاب معسومیت، استفاده عمدی از غلط‌های املایی در متن است. این ویژگی به کم‌سوادی مازیار، راوی داستان، نسبت داده می‌شود؛ اما ممکن است برای بخشی از مخاطبان توجیه قانع‌کننده‌ای نداشته باشد. به‌ویژه اینکه این شیوه تأثیر محسوسی بر پیشرفت روایت یا شناخت شخصیت اصلی نذاشته و چرایی استفاده از آن همچنان محل پرسش باقی می‌ماند.

در مجموع، کتاب معسومیت ممکن است برای همه خوانندگان آثار مستور به اندازه کتاب‌های پیشین او رضایت‌بخش نباشد، اما روایت چندوجهی، نثر روان و شخصیت‌هایی که از زندگی واقعی فاصله زیادی ندارند، همچنان از ویژگی‌های خواندنی این اثر هستند.

اگر به داستان‌هایی علاقه دارید که در کنار روایت ماجرا، پرسش‌هایی درباره زندگی و ذهن آدم‌ها مطرح می‌کنند، این رمان می‌تواند گزینه‌ای برای خواندن باشد.

پایان

«لیست کتاب‌ها» را دنبال کنید

در این کتاب چه می‌خوانیم؟

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23

درباره نویسنده

تصویر مصطفی مستور، نویسنده

مصطفی مستور

مصطفی مستور 20 شهریور 1343 در اهواز به دنیا آمد. در دانشگاه چمران اهواز در رشته‌ی عمران تحصیل کرد، اما علاقه‌اش به ادبیات سبب شد تا برای مقطع کارشناسی ارشد، رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی را انتخاب کند.

مصطفی مستور نوشتن را با داستان‌های کوتاه آغاز کرد. اما نقطه‌‌عطف زندگی حرفه‌ای او به عنوان نویسنده چاپ کتاب «روی ماه خداوند را ببوس» است.

او نویسنده‌ای است که نگاه فلسفی‌اش را وارد داستان‌هایش می‌کند و در نوشته‌هایش، از دغدغه‌های انسان معاصر سخن می‌گوید.

دیدن دیگر کتاب‌های این نویسنده

فعلاً استوری‌ای برای نمایش نیست.

به کتابامون خوش آمدی

ورود و عضویت با شماره موبایل

نصب کتابامون

به بالا بروید