کتاب لعبتکان
هر کدام از ما مواجهه مختلفی با شاهنامه داریم. این اثر مهم ادبیات فارسی، ابعاد مختلفی دارد که میتوان هر کدام را جداگانه بررسی کرد و هر بار به اهمیت اثر بزرگ فردوسی پی برد.
در بین کتابهایی که با درونمایه شاهنامه نوشته شده، کمتر کتابی پیدا میشود که بُعد داستانی به آن بدهد و در میان قصهگویی، داستان شاهنامه را برای مخاطب بیان کند.
کتاب لعبتکان نوشته مهرداد صدقی، رمان بلندی است که بر پایه شاهنامه نوشته شده، اما نویسنده، جهانها و شخصیتهایی طراحی کرده که نه تنها باعث پیشبرندگی داستان میشود، بلکه خواننده را به خواندن شاهنامه ترغیب میکند.
داستان کتاب لعبتکان از یک کاروان آغاز میشود که بعد از گذشتن از بیابانی طولانی، برای استراحت وارد کاروانسرایی قدیمی میشود. هرکدام از مسافران گذشتهای متفاوت و داستانی ناگفته دارند. با ورود چند غریبه و وقوع طوفانی اسرارآمیز، سرنوشت همه آنها تغییر میکند.
در ادامه، روایت به زمان حال میرسد؛ جایی که چند دانشجو برای تحقیق درباره همان کاروانسرا راهی آنجا میشوند و آنها نیز گرفتار همان طوفان میشوند.
این تغییر زمان و مکان به خاطر طوفان و به وسیله انگشتری که روی جلد کتاب هم جای گرفته، اتفاق میافتد و تعلیق زیادی ایجاد میکند.
اما این فقط آغاز ماجراست. سفر میان زمانها و جهانهای مختلف، داستان را وارد مسیری پر از راز، تعلیق و اتفاقات غیرمنتظره میکند.
شخصیتهای کتاب لعبتکان زیادند، اما هر کدام به اندازه تعیین شده ایفای نقش میکنند و توقع مخاطب از آنها بیش از حد نیست. حتی نویسنده آن را به قدری دقیق انجام داده که هیچگاه میان داستان گمشان نمیکنید و با توجه به شرایطِ هر کدامشان با آنها همذاتپنداری خواهید کرد.
مهرداد صدقی در این رمان، نثری متناسب با فضای بیزمان و اسطورهای داستانی انتخاب کرده است. تسلط او بر شاهنامه و ادبیات فارسی باعث شده شخصیتهای اسطورهای فقط نقشهای فرعی نباشند، بلکه حضوری زنده و تأثیرگذار در روایت داشته باشند؛ حضوری که نبودشان نیز بهوضوح احساس میشود.
اگر شاهنامه را خوانده باشید، هنگام مطالعه کتاب لعبتکان بارها با اشارهها و شخصیتهای آشنا روبهرو خواهید شد و از کشف ارتباط میان روایتها لذت میبرید.
اگر هم تاکنون شاهنامه نخوانده باشید، باز هم این رمان برایتان جذاب خواهد بود. زیرا نویسنده بدون اینکه داستان را پیچیده یا نامفهوم کند، مخاطب را با شخصیتها و اسطورههای شاهنامه آشنا میکند و او را به مطالعه این اثر ترغیب میکند.
یکی از ویژگیهای این کتاب دست گذاشتن روی موضوعات انسانی است که در عین زمینی و مادی بودن، ریشه معنوی دارند و هیچگاه -حتی با وجود طوفان و رفتن به دنیایی دیگر- از بین نمیروند. موضوعاتی مثل عشق، مرگ، خباثت و آموختن. برای همین است که مخاطب با شخصیتهای کتاب لعبتکان همراه میشود و احساساتش تا انتهای کتاب درگیر میشود.
ممکن است در میانه داستان تصور کنید پایان رمان را حدس زدهاید، اما «لعبتکان» تا آخرین صفحات همچنان مخاطب را غافلگیر میکند.
تحول شخصیتها، گرهگشاییهای نهایی و پایانبندی غیرقابل پیشبینی، از مهمترین نقاط قوت این اثر هستند و باعث میشوند داستان تا آخرین صفحه جذاب باقی بماند.
چرا که این کتاب فقط یک داستان سرگرمکننده نیست؛ بلکه اثری است که پلی میان ادبیات معاصر و شاهنامه میسازد.
پایان
«لیست کتابها» را دنبال کنید
فعلاً استوریای برای نمایش نیست.






